کتابستان

با آخرین نفس‌هایم [خاطرات بونوئل]

لوئیس بونوئل، مترجم: علی امینیِ نجفی، ناشر: رادیو زمانه، ژوئن 2008.
مشکل عمده‌ای که در اغلب کتاب‌های چاپ الکترونیک دیده می‌شود، ظاهرِ غیر حرفه‌ای آن‌هاست. بسیاری از این دست کتاب‌ها، بدون طرح جلد، بدون صفحه‌آرایی و در نهایتِ بی‌نظمی چاپ می‌شوند که همین خود مایه‌ی تعجب من است. تهیه‌ی یک طرح جلد مختصر، با انواع نرم‌افزارهای گرافیکی انجام‌پذیر است، غیر از آن، هستند گرافیست‌های جوان و مشتاقی که حاضر شوند برای رضای خدا و بدون دریافتِ مالی، چنین کاری را انجام بدهند. اما هیچ‌کدام از این نقیصه‌ها در کتاب‌های منتشر شده توسط «رادیو زمانه» دیده نمی‌شود. نگاه «زمانه» به مقوله‌ی چاپ کتاب، از به‌ترین نشر‌های کاغذیِ تهران هم به‌تر است. ادعای من نیست، کافی‌ست بروید و سری به کتا‌ب‌هایشان بزنید. طرح جلد‌ها عالی، و صفحه آرایی و ویراستاریِ کتاب‌ها منظم و باکیفیت است. پس از اهمیت نامِ بونوئل، خوشگلیِ کتاب بود که چشم‌ام را گرفت تا تورق‌اش کنم.
هنوز هم بونوئل بزرگ‌ترین نماینده‌ی سورئالیسم در سینما ست. پیش از این از ساد گفتم، و جالب است بدانید که بونوئل هم خود را «شاگرد» ساد می‌دانست. البته که او هم یک عصیان‌گر و ایده‌آلیست بود. او توانست با خلاقیت‌های ذهنی‌اش، که به کاربردهای بصری روی پرده‌ی نقره‌ای منجر شد، اندیشه‌ی غیر-قابل پیش‌بینیِ سورئالیست‌ها را به سینما وارد کند.

بونوئل این کتاب را یک سال پیش از مرگ‌اش و در زمانی نوشت که به دلیل ضعف بدنی قادر به ساختِ فیلم و کارگردانی نبود. از ساده‌ترین و مهم‌ترین اتفاقات زنده‌گی‌اش با زبانی واضح و صریح سخن گفته، که خود به جذابیت کتاب افزوده است. «خاطرات بونوئل» اولین‌بار در سال 1371 توسط نشر «هوش و ابتکار» منتشر می‌شود و مورد استقبال قرار می‌گیرد. پس از آن اما مجوز چاپ کتاب دچار مشکل می‌گردد و درنهایت مترجم تصمیم می‌گیرد کتاب را برای چاپ مجدد به «رادیو زمانه» بسپرد. برای دریافت این کتاب به این‌جا سر بزنید.

   + بهنامترین ; ۱۱:۳۸ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٥/٢٥
comment نظرات ()