کتابستان

آخرین بازمانده از نسلِ... هم‌سرشت

پیش از هر جیز باید بدانید که هم‌سرشت یک شاعر هم‌جنس‌گراست. این پیش‌آگاهی برای برخورد صحیح با شعرهایش لازم است. هم‌سرشت صاحب شعری گستاخ، مستقل، آزاد و بی‌پرواست. او علاقه‌مند به برداشت‌های فرمال هم هست. شعر هم‌سرشت را از جدی‌ترین شعرها در میان مجموعه‌های دهه‌ی اخیر دیدم. شاعر در رشد و تنفسی آزاد و خاص‌پسند، به تقطیع‌های متفاوتی رسیده است و شعرش را در راه کمالِ متفاوتی به جنبش انداخته. شعرهای هم‌سرشت در پی شکستن قوانینِ زبان و واژه‌ اند و نظاره‌ی رشد چنین ایده‌آل‌هایی در شعر فارسی، برای من بی‌نهایت لذت‌بخش است. آن‌هم وقتی که سراسر شعر‌نویسی‌های اینترنتی مختصر شده به چس‌ناله‌های علی‌رضا روشن و چرند‌نویسی‌های سید مهدی موسوی. وقتی که این حضرات در راهی گام نهاده‌اند که ته‌اش به اعطای مقامِ افتخاری «استاد» ختم می‌شود (موسوی که همین الان هم به چنین درجه‌ای رسیده!) هم‌سرشت با حضورِ آزاد، صریح و بی‌لهجه‌ی خود، مرا شادمان می‌کند.
شعر هم‌سرشت را اما بسیاری از شما نمی‌پسندید. او این مسئله را درک کرده، و برای آن ذره‌ای اهمیت قائل نیست. همان‌طور که گینزبرگ و ویتمن (دیگر شاعران هم‌جنس‌گرا) را هم بسیاری از دگرجنس‌گرایان پس می‌زدند. اما چیزی که برای من مهم است، به‌طور خاص، «بودن»ی ست که در مسیر عادت‌های همیشه‌گیِ جامعه نیست. شعرهای سارا اردهالی و علی‌رضا روشن و استاد موسوی، قوتِ غالب این جامعه است، و همین است که به مسخ منفعلانه‌ی جامعه منجر گردیده.

کتاب نه فونت مناسبی دارد، و نه صفحه‌بندی‌اش جالب است، اما درگیری با شعر هم‌سرشت روندی جدی و تکان‌دهنده است. این درگیریِ مثبت ممکن است برای بسیار دیر رخ بدهد، اما به‌نظر من صبر کردن برای آن، کاملاً به نفع شما ست. برای دریافت کتاب به این‌جا سر بزنید.

   + بهنامترین ; ۱۱:۳٩ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٥/٢٥
comment نظرات ()